Akcja noweli toczy się w II połowie XIX wieku w Hottingen, w Szwajcarii.
Tekst nosi podtytuł: Kartka z Hottingen.
Przed godziną dziewiątą rano pod kancelarią gminy zbierają się ludzie. Radca Storch nie spieszy się, wesoło rozmawia z sędzią przed kawiarnią. Nowy budynek gminy wzniosła cała społeczność i jest z niego dumna. Wygląd gmachu świadczy o gospodarności, dostatku i trosce mieszkańców o wspólne dobro.
Tłum przed kancelarią jest swobodny, zrelaksowany, rozmowny. Po wejściu do wnętrza ludzie dzielą się na zainteresowanych licytacją i gapiów. Pierwsi stoją blisko radcy, m.in. powroźnik Sprüngli, właściciel winnicy Dödöli, oberżysta z Mainau, posiadacz piwiarni Kägi Tobiasz, piekarz Lorce, ślusarz Tödi Mayer, kotlarz Kissling, ogrodnik Dörfli, wdowa Knaus. Radca żarliwie mówi o postawie chrześcijańskiego miłosierdzia i trosce gminy o starców i nędzarzy zapisanej w odpowiednich ustawach. Woźny wprowadza starego człowieka, któremu gmina chce „pomóc”. Chodzi o dofinansowanie...
